Antalya'da yaşayan bir adet mutsuz Kendimi nasıl anlatacağımı bilmiyorum gerçekten.Papatyayla mutlu olan biriyim. Her sabah uyandığımda yalnız olduğumu fark ediyorum ve biraz daha üzülüyorum. Sabahları günaydın mesajı atacağım, boynuma sarılıp öpeceğim birisi yok. Elimden sadece yazmak geliyor, çünkü insanlar benim içimde neler olup bittiğini hiç merak etmiyorlar.Uyumadan önceki hayallerime sığdırdım seni yanıma gel, özletme kendini.En önemli not: Şarkılar iyi ki var.
1 Kasım 2013
Bazen kendimi çok boş insan gibi hissediyorum. Öyle miyim gerçekten? Kimse tarafından umursanmayan bir kızım. Artık bunu pek kafaya takmıyorum. Çünkü etrafımda ki insanlar o adar salak ki, yani salak olmak için kendilerini zorluyorlarmış gibiler.Birde bazı hocalar var tabii. Kendilerini yalakalık yapan öğrencileri seviyorlar. Bana ne abi ben o senin salak espirilerine gülmek istemiyorum, herhangi bir şey olduğunda sana yalakalık yapmak istemiyorum , götünde dolanmak istemiyorum belki. Komik biride olmayabilirim ama bu senin komik olduğun anlamına gelmez. İğrenç espiriler yapıyorsun farkına var bence bunun. Ay bak yine dellendim. Mutlu ol ,mutluu. Bugün CUMA yarın tatil .... Ama ben her zaman ki gibi sabahın 9'un da uyanacağım için sorun yok yani. Hep şu tatillerde akşama kadar uyuyan insanları kıskanmışımdır. Yok abi olmuyor ya ben 9 oldu mu benim gözler ayarlanmış gibi şak açılıveriyor uyuyayım diyorum yok oraya dönüyorum yok buraya dönüyorum olmuyor. Birde yarın veli toplantısı var -,- Benim kadar örnek bir öğrenciye (!) ne diyecekler çok merak ediyorum doğrusu. Ben yine yazıma ne ile başladım ne ile bitirdim. Bazen kendimden korkmuyor değilim. Arada bende bir şizofrenleşme , bir manyaklaşma oluyor daha neler olacak bakalım...